Op een beurs staan

Heb ik jullie ooit verteld dat ik met mijn eerste zaterdag baan ik op de huishoudbeurs stond in de MartiniPlaza?

Op jonge leeftijd ben ik begonnen als zaterdaghulp in een computerwinkel in Groningen. Ik heb dat jarenlang gedaan en enorm veel geleerd. Ik weet nog goed; op dag 1 begon ik met stickeren van hardware. Alle harddisks werden voorzien van een artikelcode, barcode en garantienummer. Er gingen honderden schijven door mijn handen. Ik dacht: als ik hard werk, kom ik vanzelf toe aan het echte computerwerk. En eigenlijk ging het ook zo. Ik werkte mijzelf op; zonder er zelf bij na te denken. Ik heb allerlei werkzaamheden verricht binnen de winkel. Ik ben jaren verantwoordelijk geweest voor het klaar maken van de occasions. Tweedehands PC’s. Systemen leeg maken, opnieuw installeren, testen, en soms samenstellen uit drie systemen om er weer een vlotte kast van te maken. Ik kreeg mijn eigen hoek binnen de winkel. En op de technische dienst stonden er stapels met oude PC’s van allerlei merken op mij te wachten. Ik groeide door de verschillende rollen, en soorten computers. Waarbij we eerst een 386 computers tweedehands aanboden, tot en met een Pentium III. Het was leuk werk.

In de zomervakantie kon ik veel meer uren maken door de technische dienst te helpen. Allerlei updates, problemen voor klanten oplossen. Leuk! De nieuwbouw van PC’s paste niet zo goed bij mij. Het was te vaak hetzelfde. Ik hou van meer afwisseling. Toen het bedrijf een busje in gebruik nam, laadde ik ’s ochtend een rij met PC’s in, en ging die installeren bij klanten. Nieuwe spullen uitpakken, zorgen dat de spullen aan de draai kwamen. Leuk! Ik kwam nog weleens te laat bij de volgende klant, er waren zo veel vragen te beantwoorden.

Toen kwam de aankondiging; we gaan op de beurs staan. We hebben geen idee wat we gaan doen, we nemen de halve winkel mee, we huren (Trust) een F1 auto met race simulator. En? We zien het wel.

Ik heb drie dagen bij de F1 auto gestaan, en demo na demo na demo na demo gegeven. Stoeltje wisselen, baan kiezen, 4 dingen uitleggen, en laten races. Geluid op 100% lawaai maken, mensen laten genieten. Positief, gezellig en heel erg leuk.

Toen kwam Peter(mijn baas) naar mij toe, en zei: “Ik heb een uitdaging voor je, ik heb een pallet vol met muizen gekocht. Ik wil ze niet mee terug nemen, wil jij eens proberen die aan de man te brengen? Het maakt niet uit wat ze opbrengen, zolang klanten maar met een tasje van ons over de beurs lopen.” Peter was een slimme man.

In de dagen erna heb ik mijn stem verloren, en heel veel muizen verkocht. Ze waren prima, ze hadden een roodlampje aan de onderkant, en hadden een scrollwheel. Geen slecht product, en voor een goede prijs. Ik sprak iedereen aan. Voor een paar euro was je eigenaar was zo’n beestje met staart. Het zou je leven veranderen, had jij nog zo’n ding met een balletje erin? Die werd vies, en moest je schoonmaken. En zo waren er nog veel meer dingen te vertellen, en beleven over een nieuwe muis.

AB Computer service had nog nooit zo veel muizen verkocht, ik was trots – Peter was blij.

Sindsdien heb ik een goed gevoel over beurzen. Tegenwoordig sta ik er zelf. Dit jaar hadden wij nog geen eigen kraam (wij hebben wilde plannen voor volgend jaar). Ik verlies mijn stem, en deel handen vol naamkaartjes uit. Niet alleen de bezoekers van de Promotiedagen zijn leuk om te leren kennen, ook de standhouders zijn zeer interessant. Het is een positieve, gezellige omgeving; waar je je vol energie in moet storten.

Het is leuk om collega’s van het jaar daarvoor tegen te komen, en bij te praten. Hé, ben je daar weer? Hoe gaat het? Goed?

Promotiedagen MartiniPlaza 2017 én 2018 – een groot succes.